Ga verder na de inhoud
Ontmoet de onderzoeker: Valeria Pulignano
Diepte-interview

Ontmoet de onderzoeker: Valeria Pulignano

Professor Valeria Pulignano is hoofdonderzoeker in een ERC-project over precair werk en het continuüm tussen betaalde en onbetaalde arbeid.

4 minuten
21 oktober 2020

Wat wilde u later worden?

“Ik wou als advocaat of magistraat de rechten verdedigen van kinderen of werknemers. Uiteindelijk heb ik geen rechten gestudeerd maar als arbeidssociologe maak ik analyses van arbeid en arbeidsomstandigheden die de basis kunnen vormen voor beleid.”

Wat weten uw studenten niet van u, en zou hen verbazen?

“Ik krijg vaak te horen dat ik goed kan koken. Niet enkel pizza en pasta, maar ook vis. Maar misschien verwachten mijn studenten niet anders van een Italiaanse vrouw.”

Hebt u een motto?

Vivi e lascia vivere, leven en laten leven. Respect en tolerantie vind ik heel belangrijk.”

Welk boek ligt er op uw nachtkastje?

“Ik hou van het werk van Andrea Camilleri, vooral bekend vanwege zijn detectives over commissaris Montalbano. Ze doen me denken aan mijn jeugd in het zuiden van Italië.

Wat staat er op uw playlist?

“Ik luister graag naar jazz en blues. En ik hou ook van de Italiaanse zanger Mario Biondi.”

Waaraan hebt u een hekel?

“Aan onwaarachtigheid en een gebrek aan transparantie.”

Wat is de ergste (vakantie)job die u ooit hebt gedaan?

“Ik hou van kinderen maar ik herinner me dat ik babysitten toch niet makkelijk vond.”

Wat was het meest pakkende moment van uw loopbaan totdusver?

“Ik heb er drie. Toen ik als studente een beurs kreeg voor Warwick University, waar ik later ook docent werd. Toen ik naar België verhuisde vanwege mijn man die van Leuven afkomstig is. En toen ik in 2019 een ERC grant kreeg.”

Van welke gewoonte zou u af willen?

“Ik zou graag wat meer zelfbeheersing hebben.”

Wat is het dichtste dat u ooit bij de dood geweest bent?

“Toen ik een jaar of zes was ben ik bijna onder een auto gelopen. Toen ik mijn moeder aan de overkant zag, liet ik de hand van mijn vader los en stak zonder kijken de straat over.”

Wat was uw meest recente vakantiebestemming?

“Dat was naar Frankrijk, met mijn man en zoon, de streek van Dijon.”

Waarop bent u het meest trots?

“Op het feit dat ik open ben en graag bereid tot luisteren naar wat mensen mij te vertellen hebben om zo de juiste balans in het leven te vinden.”

Welke hobby bewaart u voor uw pensioen?

“Misschien schilderen. Ik heb op mijn veertiende zelfs eens een prijs gewonnen.”

Ik krijg vaak te horen dat ik goed kan koken. Niet enkel pizza en pasta, maar ook vis. Maar misschien verwachten mijn studenten niet anders van een Italiaanse vrouw.

Welk uitvinding zou uw leven een pak makkelijker maken?

“Een robot voor huishoudelijk werk.”

Welk compliment heeft u het meeste geraakt?

“Een van mijn vroegere promotoren zegt altijd ‘Je bent zoals een trein, je gaat recht op je doel af’.”

Wat maakt u intens gelukkig?

“Zien dat mijn doctoraatsstudenten hun ambities bereiken. En ook de interactie met studenten als ik lesgeef, ik hou niet van ex cathedra onderwijs.”

Wat is het beste advies dat u ooit gekregen hebt?

“Wees altijd jezelf en doe waar je in gelooft.”

Welk boek zal u altijd bijblijven?

Les misérables. Mijn vader gaf het me toen ik elf werd. Noemde Valerio dat ook? Dat is ongelofelijk.”

Wat is uw vreselijkste vakantieherinnering?

“Dat kan ik me niet herinneren. Ik ga vaak naar Italië om mijn familie daar te bezoeken en ik probeer van elk moment te genieten.”

Is er een ritueel waar u niet zonder kan?

“Mijn bureau is altijd netjes opgeruimd en alles moet op een bepaalde manier geordend zijn.”

Naar wie kijkt u op?

“Ik heb veel bewondering voor Sandro Pertini, in de jaren 80 president van Italië en tijdens de tweede wereldoorlog actief in het verzet.”

Covid-19 heeft ons allemaal geleerd hoe kwetsbaar we zijn. Ik ben heel bang geweest voor mijn geliefden in Italië, vooral voor mijn moeder die 85 is.

Wie verdient een eigen straatnaam?

“Greta Thunberg misschien?”

Wat is voor u de hel op aarde?

“De Covid-19-pandemie komt dichtbij.

Wat zullen we over vijftig jaar onbegrijpelijk vinden?

“Dat we de illusie koesterden dat niet alles en iedereen met elkaar verweven is in deze global village. We kunnen het ons niet veroorloven om niet over solidariteit te praten.”

Wat is uw beste eigenschap?

“Ik denk dat ik spontaan, direct en transparant ben. Eigenschappen die me soms ook in de problemen brengen.”

Wanneer bent u het bangst geweest?

“Covid-19 heeft ons allemaal geleerd hoe kwetsbaar we zijn. Ik ben heel bang geweest voor mijn geliefden in Italië, vooral voor mijn moeder die 85 is.”

Wat is de belangrijkste les die het leven u heeft geleerd?

“Doe waar je van houdt en waar je in gelooft. Mijn moeder werd weduwe toen ik 17 was en we hadden het niet breed. Moeilijke tijden maar ik ben altijd blijven dromen van een mooie toekomst. Voor mij heeft het gewerkt en misschien kan het ook voor anderen werken.”